Trzy kropki, kropki trzy.

“ Skrzeble biegną, skrzeble przez lasy, przez błonie,
Drapieżne żywczyki, upiorne gryzonie!
Biegną szumnie, tłumnie powikłaną zgrają,
A nie żyją nigdy, tylko umierają —
Umierają, skomląc, szereg za szeregiem.
Śmierć jest dla nich właśnie tym po lasach biegiem,
Śmierć jest dla nich pędem w niepochwytne cienie —
Biegną tylko po to, aby śnić istnienie.
Świat im śni się w biegu — daleki i bliski,
Śnią się własne ślepie, śnią się własne pyski,
Śni się im, że mogą kąsać jadowicie —
Węszą przez sen moje i to twoje życie,
A ten sen łakomy wystarcza im prawie —
Kogo gryzą we śnie, ginie ten na jawie —
Gryzą we śnie boga, co sen stworzyć umiał,
A ów dąb umiera, co dla niego szumiał. ”

Reposted by

“ I dużo wie, kto pojął, że
Szczęście to garść pełna wody. ”

“ And I know I'm dead on the surface,
But I am screaming underneath. ”

“ Papieros to nic innego jak papierowa rurka wypełniona tytoniem, na której jednym końcu znajduje się żar, a na drugim gamoń. ”

Reposted by

“ And if the world does turn, and if London burns
I'll be standing on the beach with my guitar
I want to be in a band, when I get to heaven
Anyone can play guitar
And they won't be a nothing anymore ”

“ Ja nie chcę wiele: 
Ciebie i zieleń, 
i żeby wiatr kołysał 
gałęzie drzew, 
i żebym wiersze pisał 
o tym, że... 
każdy nerw, 
każda chwila samotna, 
każdy ból - jakże częsty, jak częsty! - 
zwiastuje otchłań, 
mówi : nieszczęsny.... 

ja nie chcę wiele, 
ale nie mniej niż wszystko: 
Ciebie i zieleń 
i żeby listkom 
akacji było wietrznie, 
i żeby sercu - bezpiecznie, 
i żeby kot się bawił firanką 
jak umie 
żeby siedzieć na jerozolimskim ganku 
i nic nie rozumieć. 

Pętacki wiersz 
sam wiesz, że łżesz, 
ale dlaczego tak boli, tak boli? 
chyba już nic nie napiszę 
w ogromną i groźną ciszę 
schodzę powoli 

ja nie chce wiele: 
Ciebie i zieleń... ”

Reposted by

“

Ulica Miła wcale nie jest miła.
Ulicą Miłą nie chodź moja miła.

Domy, domy, domy surowe,
trzypiętrowe, czteropiętrowe,
idą, suną, ciągną się prosto,
napęczniałe bólem i troską.
W każdym domu cuchnie podwórko,
w każdym domu jazgot i turkot,
błoto, wilgoć, zaduch, gruźlica.
Miła ulica.
Miła ulica.

Na ulicy Miłej jest zakład pogrzebowy,
obok jatka i sklepik z balonem wody sodowej,
naprzeciwko - klinika lalek, naprawa parasoli...
Perspektywa rzeźnickim nożem przecina oczy. To boli.
Jezdnią, po kocich łbach, trąbiąc pędzi pogotowie,
To pod trzynastym powiesił się fryzjer, który miał źle w głowie:
czytał powieści detektywne, chciał zostać aktorem,
wiecznie coś deklamował albo śpiewał piskliwym tenorem.

Moja miła, ty nie wiesz, jak źle
ulicą Miłą błąkać się we mgle,
niosąc bezdomne marzenie i nie napisany wiersz.
No, powiedz, miła, czy wiesz?

To nie była dusza fryzjera, to był anioł prawdziwy,
jak z trampoliny wzbił się z ulicznej perspektywy,
leciał na białych skrzydłach i ponad każde podwórko
rzucał bawiącym się dzieciom jedno bialutkie piórko,
dzieci piórka anielskie rączkami chwytały, chwytały,
a wtedy z ciemnego nieba spadł śnieg anielsko biały.
Ludzie, ludzie, ludzie wieczorni gorliwie dreptali piechotą,
anioł zniknął, dzieci posmutniały, zostało błoto.

W nocy nad ulicą Miłą - gwiaździsta ospa.
W nocy na ulicy Miłej - rozpacz.
Wiele troski zobaczysz, miła, przechodząc miastem,
ale najwięcej na ulicy Miłej pod numerem trzynastym.

W suterenie pogrzeb.
Niedobrze.
Na parterze
płacze wdowa po fryzjerze.
Na pierwszym piętrze - plajta, komornik. A na drugiem
Służąca otruła się ługiem.
Na trzecim piętrze rewizja - mundurowi, tajniacy.
Na czwartym czytają "Kurier Warszawski" - "poszukiwanie pracy".
Na poddaszu dziewczyna dziecko dwudniowe zabiła.
Miła ulica.
Ulica Miła.

Na ulicy Miłej ani jedno drzewko nie rośnie,
na ulicy Miłej - w maju! - ludzie nie wiedzą o wiośnie,
ale cały rok hula perspektywa łysych gazowych latarni,
łbem waląc w mur cmentarny.

Moja miła, ja tą ulicą nie chodzę,
choćby mi było po drodze.
Nawet kiedy do ciebie się śpieszę,
nie idę ulicą Miłą,
bo kto wie, czy się tam nie powieszę.

”

Reposted by poezja

“

Idę sobie zamaszyście
i opada ze mnie życie jak jesienne liście.
Jakie liście? - dębu, brzozy, topoli,
ale to boli.

 

No cóż? było kilka miłości
i trwoga, i noce bezsenne,
było dużo tkliwości i złości,
wszystko zmienne.

 

No i lecą liście, liście,
a każde: imię.
Powiedz je uroczyście,
wymień.

 

Ach, nie! To już nagie gałęzie
chwytliwe.
Kiedy serce i myśl na uwięzi,
jak być szczęśliwym?

 

I ostał się pień nagi,
nad nim zamieci kłąb.
Odwagi!
To ja - dąb.

”

Reposted by

“ Jestem złą publicznością dla swojej pamięci. 
Chce, żebym bezustannie słuchała jej głosu, 
a ja się wiercę, chrząkam, 
słucham i nie słucham, 
wychodzę, wracam i znowu wychodzę.

 
Chce mi bez reszty zająć uwagę i czas. 
Kiedy śpię, przychodzi jej to łatwo. 
W dzień bywa różnie, i ma o to żal. 

Podsuwa mi gorliwie dawne listy, zdjęcia, 
porusza wydarzenia ważne i nieważne, 
przywraca wzrok na prześlepione widoki, 
zaludnia je moimi umarłymi. 

W jej opowieściach jestem zawsze młodsza. 
To miłe, tylko po co bez przerwy ten wątek. 
Każde lustro ma dla mnie inne wiadomości.

 
Gniewa się, kiedy wzruszam ramionami. 
Mściwie wtedy wywleka wszystkie moje błędy, 
ciężkie, a potem lekko zapomniane. 
Patrzy mi w oczy, czeka, co ja na to. 
W końcu pociesza, że mogło być gorzej. 

Chce, żebym żyła już tylko dla niej i z nią. 
Najlepiej w ciemnym, zamkniętym pokoju, 
a u mnie ciągle w planach słońce teraźniejsze, 
obłoki aktualne, drogi na bieżąco. 

Czasami mam jej towarzystwa dosyć. 
Proponuję rozstanie. Od dzisiaj na zawsze. 
Wówczas uśmiecha się z politowaniem, 
bo wie, że byłby to wyrok i na mnie. 

”

Reposted by

“ Jezu, Tyś jest światłością mej duszy.

Niech ciemność ma nie przemawia do mnie już.

”

Reposted by

“ If I can stop one heart from breaking,
I shall not live in vain,
If I can ease one life the aching,
Or cool one pain,
Or help one fainting robin
Unto his nest again,
I shall not live in vain.
”

“ Tired of lying in the sunshine
Staying home to watch the rain
And you are young and life is long
And there is time to kill today
And then one day you find
Ten years have got behind you
No one told you when to run
You missed the starting gun

And you run, and you run to catch up with the sun, but it's sinking
Racing around to come up behind you again
The sun is the same in a relative way, but you're older
Shorter of breath and one day closer to death
”

Reposted by